Foo Fighters - Baker Street

CD Single (Made In UK/ Roswell Records CDCL 796)
Track 1: My Hero
Track 2: Baker Street
Track 3: Dear Lover
1997 yılında EMI yöneticileri, plak şirketlerinin 100.yıllarını kutlamak dolayısıyla kendilerine bağlı sanatçılardan, yine kendi firmalarından yayınlanarak üne kavuşmuş başka sanatçılara ait şarkıları yorumlamalarını istedi. Kaydedilen şarkılar arasından seçilen 22'si aynı yıl Come Again adı verilen bir toplama albümde bir araya getirilerek piyasaya çıkarıldı. Seçilen bu 22 şarkıdan biri Gerry Rafferty'nin Baker Street'iydi ve plak şirketlerinin 100.yılı şerefine şarkıyı Foo Fighters grubu yorumladı. 1997 yılında Come Again albümünün tanıtımı için promo CD olarak da dağıtılan şarkıyı Foo Fighters bir yıl sonra yayınladıkları My Hero single'larına da koydu. My Hero'nun 45'lik plak baskısında bulunmayan Baker Street'i grup, iki farklı içerikle piyasaya çıkan CD-single versiyonlarından ikincisinde yer vermeyi tercih etti. İngiltere listelerinde 21 numaraya kadar yüskelen single Amerika listelerine giremedi. Foo Fighters'ın ikinci albümü The Colour And The Shape'in 2007 yılında çıkarılan 10.yıl tekrar basımının bonus track'lerinden biri de Baker Street oldu.

Gerry Rafferty - Baker Street

45'lik Plak (Türkiye Baskısı/ YEP Y605)
A Yüzü: Baker Street
B Yüzü: Big Chance In The Weather

2011 yılının ilk haftasında üç önemli müzik adamı peş peşe hayatlarını yitirdi. Önce 70'li yılların en önemli disko gruplarından Boney M.'in elemanı Bobby Farrell, Saint petersburg'da konakladığı otelde ölü bulundu. 4 Ocak tarihinde ise uzun süredir hastanede yatmakta olan iki değerli müzisyen aramızdan ayrıldı. Kaybettiğimiz sanatçıların ilki; İngiliz New Wave akımının öncü gruplarından Japan'la adını duyuran, daha sonraki yıllarda hem solo, hem de diğer müzisyenlerle kotardığı ortak çalışmalarını takip ettiğimiz Mick Karn oldu. Uzun süredir kanser tedavisi görmekte olan ne yazık ki hastalığını yenmeyi başaramadı. (Mick Karn'ın çalışmalarından örnekler bilahare bu sayfalarda yer alacak.)

Bir ayı geçkin süredir karaciğer yetmezliği nedeniyle hastahanede yatmakta olan Gerry Rafferty de Mick Karn'la aynı gün hayatını kaybetti. Gerry Rafferty 70'li yılların başında grubu Stealers Wheel'le yaptığı çalışmalarla adını duyurmuş, 1978'de grubu dağıldıktan sonra yaptığı ilk solo albümündeki Baker Street ile dünya çapında bir hit yakalamıştı. Sanatçının bu çalışması bir yıl gecikmeyle 1979 yılında ülkemizde de 45'lik plak olarak yayınlandı (YEP adını taşıyan korsan bir plak şirketi tarafından piyasaya sürülen 45'lik -nedense- Hey dergisinin listelerinde yer almadı).

Vinyl 7" Single (United Artists Records/ UP36346)
Side A: Baker Street
Side B: Big Chance In The Weather

Gerry Rafferty'nin 1972'de yayınladığı Can I Have My Money Back'den altı yıl sonra piyasaya çıkan ikinci solo albümü City To City, 1978 yılının yaz aylarında The Billboard 200 listelerinin zirvesine çıktı. Albümden alınan ilk single olan Baker Street'in girişinde Raphael Ravenscroft'un saksafonuyla yaptığı solo ise şarkıyı unutulmaz arasına sokmakta gecikmedi. Single aynı yıl Billboard Hot 100 listelerinde 2 numaraya kadar yükseldi. İngiltere'de ise 3 numara olmayı başardı. Ülkemiz dahil hemen her ülkede 45'liğin B yüzü için seçilen Big Chance In The Weather şarkısı, ne o günlerde ne de daha sonra sanatçının hiçbir albümünde yer almadı. Sadece plak üzerinde kalan bu şarkıya ulaşmak, son birkaç yıldır plak kayıtlarını kendi blog sayfalarına koymaya başlayan müzikseverler sayesinde mümkün olmaya başladı.

Mory Kante - Yéké Yéké

Vinyl Single (Barclay/887 048-7)
Side A: Yéké Yéké
Side B: Akwaba Beach

80'lerin sonları, 90'ların başlarında ülkemizi ne zaman Eurovision heyecanı sarsa bazı çevrelerde hemen "yarışmaya kendi öz müziğimizle katılmamız gerekir" nidaları yükselirdi. "Kesinlikle kendi öz müziğimiz"le katılmamız gerektiğine dair savların en büyük dayanak noktası ise "Gine'den yola koyulup tüm Avrupa'ya kendi öz müziğini dinletmeyi başaran" Mory Kante olurdu. Oysa; o yıllarda Avrupa'da bir milyonu aşkın plak satmış olsa da Mory Kante sonuçta 80'lerin tek hit şarkıya sahip "One Hit Wonder"larından biriydi. Kante'nin 1987 yılında kaydettiği ve bir yıl sonra İngiltere listelerinde (ancak) 29.sıraya kadar çıkabilen, Hollanda'da ise listebaşı olmayı başaran şarkısının adı Yéké Yéké'ydi. 2009'un son haftasında, yayınlandığı yıllarda kasetini almadığım, CD'sini ise hiçbir zaman görmediğim bu şarkıyı 45'lik olarak birdenbire karşımda (üstelik 1 TL. etiketle) bulunca ne kadar sevindiğimi artık varın siz tahmin edin (Bu sayfadaki mp3 kayıtları da elbette ki bu plaktan elde edildi).

Joe Dassin - Si Tu Penses A Moi (No Woman No Cry)

Vinyl Single (Made In France/CBS 6475)
Side A: Si Tu Penses A Moi (No Woman No Cry)
Side B: Sorry

Bob Marley'in en ünlü şarkılarından biri olan No Woman, No Cry başka sanatçılar tarafından sadece İngilizce değil başka dillerde de cover'landı. Joe Dassin'in "Beni düşünüyorsan" anlamına gelen Si Tu Penses A Moi adını verdiği Fransızca yorumu, bu çalışmalar arasında dikkat çekenlerden biri oldu. 45'lik olarak Fransa'da 1978 yılında piyasaya çıkan plağın göbeğinde, şarkının sahipleri arasında sadece Bob Marley'in ve Fransızca sözleri yazmış olan P.Delance/ C.Lemesie ikilisinin adları yazılıydı. Bob Marley'in plaklarında şarkının ortak yazarı görülen Vincent Ford, büyük olasılıkla şarkının söz yazarı olarak düşünüldüğünden Fransızca versiyonunun altına ismi konması gereksiz görülmüştü.

70'li yıllarda ülkemizde en çok plağı satan yabancı sanatçılar arasında başa güreşen Joe Dassin'in bu plağı ülkemizde de CBS etiketiyle 45'lik olarak piyasaya çıkarıldı. Benim hatırladığım kadarıyla plak 1979 yılının başlarında çıkmış olmasına rağmen Hey dergisinin listelerine girememişti. Ancak o günlerde büyük bir çıkmaza giren plak endüstrisinin hızlı bir şekilde çökmesi ve 45'lik plak basımının kısa sürede neredeyse sıfıra inmesi dolayısıyla listelere girecek yeni plak bulamayan derginin yöneticileri Si Tu Penses A Moi'yı bir yıl sonra gecikmiş de olsa Hey listelerine aldılar. Plak 15 şarkılık listenin ilk 10'una girmeyi başarsa da daha fazla yükselemedi. Bu sayfada linkleri yer alan mp3'ler, plağın birkaç ay önce sadece 1 TL'ye bulup aldığım Fransız baskısından kaydedildi (Doğrusunu itiraf etmek gerekirse; plağı aldığımda içindeki şarkının bir Bob Marley cover'ı olduğunu bilmiyordum. Eve gelip arka kapağa bakınca bu nedenle ziyadesiyle mutlu oldum). Plağın yerli baskısı aynı zamanda Joe Dassin'in ülkemizde yayınlanan son 45'liği olmuştu.

Fugees - No Woman, No Cry

CD Single (Made In EU/ Columbia 663898-1)
Track 1: No Woman, No Cry (Album Version)
Track 2: No Woman, No Cry (Steve Marley Remix)

90'lı yıllarda iki albüm yayınladıktan sonra solo çalışmalara yönelen Amerikan hip-hop grubu Fugees, 1996 tarihli albümleri The Score'da No Woman, No Cry'ı yorumlamıştı. Bu albümden çıkan önceki single'lardan ikincisi de ünlü bir şarkının cover'ı (Roberta Flack'ten Killing Me Softly) olmuştu. Billboard Hot 100'de 2 numaraya çıkmış olan öncekinin aksine No Woman, No Cry aynı listenin sadece 38.sırasına kadar yükselebildi. Single İngiltere'de oldukça başarılı bir satış grafiğini yakalamayı başardı ve listelerde 2 numara oldu.

45'lik plak olarak hiçbir zaman yayınlanmayan No Woman, No Cry'ın Fugees yorumu, iki farklı Maxi-CD, 12 Inch olarak adlandırılan maxi-single ve iki şarkıdan oluşan CD-single formatlarında müzikseverlere sunuldu. Bu sayfada yer alan iki şarkılık CD-Single'da şarkının albümde yer alan versiyonunun yanı sıra, şarkının gerçek sahibi Bob Marley'in oğullarından Stephen Marley'in elinden çıkma bir de remix'i bulunuyor. Bu remix çalışmaları sırasında Fugees'un solisti Lauryn Hill ile Stephen'ın kardeşi Rohan tanıştılar ve kısa bir süre sonra evlendiler. Çift şu an beş çocuk sahibi ve peşpeşe gelen bu doğumlar bana kalırsa ne yazık ki, Lauryn Hill'in 10 yıldır müzikle iştigal etmemesinin baş sebeplerinden biri...

Bob Marley & The Wailers - No Woman, No Cry

Vinyl Single (Made In UK/ Island WIP 6244)
Side A: No Woman, No Cry
Side B: Kinky Reggae

Türkçe anlamı "Hayır kadın! Sakın ağlama" mı, yoksa "Kadın yok, ağlamak da yok" mu olduğu konusunda uzun yıllar boyunca "bolca geyik" üretilen No Woman, No Cry ilk olarak Bob Marley'in grubu The Wailers eşliğinde 1974 yılında kaydettiği Natty Dread albümünde yer aldı. Şarkının içinde kullanılan "no" kelimesi Jamaika diline ait bir lehçeye ait "nuh" kelimesinden geliyor ve İngilizce'deki karşılığı "hayır" anlamına gelen "no" değil "olumsuzluk fiili" diyebileceğimiz "don't" kelimesi... Bu da demek oluyor ki; No Woman, No Cry "kadınların olmaması halinde hayatlarının süt liman olacağı"na inanan kişilerin şarkısı değil...
Natty Dread albümünde şarkının söz yazarı ve bestecisi olarak Marley'in yanı sıra asıl adı Vincent Ford olan V. Ford imzası yer alıyordu. Ford aslında, Jamaika'nın başkenti Kingston'ın gettolarında yetişen Bob Marley'in küçük yaşlarda bol bol yemek yediği aşevlerinden birinde çalışan tekerlekli sandalyeye mahkûm bir arkadaşıydı. Büyük olasılıkla bu şarkıyı (ve diğer üç The Wailers şarkısını) ortaklaşa yazmadıkları halde, Bob Marley telif haklarından gelir elde edebilmesi için eski arkadaşına bir jest yapmak istemişti. No Woman No Cry ilk yer aldığı albüm Natty Dread'deki versiyonuyla müzikseverlerin çok fazla dikkatini çekemedi.
No Woman, No Cry'ın hâlâ hatırlanan (ve sanatçının hemen hemen tüm toplamalarına giren) versiyonu, 1975'de Bob Marley & The Wailers'ın canlı kaydettikleri albümleri Live!'da yer alan konser yorumu oldu. Yedi dakikalık bu kaydın edit edilerek 4 dakikaya indirilmiş bir versiyonu aynı yıl içinde 45'lik plak olarak da piyasaya çıkarıldı. 45'liğin B yüzünde yer alan Kinky Reaggae de canlı kaydedilmişti ve süresi yedi dakikaydı. Live!'da yer almayan bu yorum ilk kez albümün 2001 yılında yapılan yeni baskılarında yer aldı.
No Woman, No Cry single olarak piyasaya çıktıktan sonra İngiltere listelerinde 22 numaraya, Hollanda'da ise 23 numaraya kadar yükseldi. Şarkının müzik dünyasındaki etkisi ise listelerdeki başarısından oldukça fazla oldu. Yıllar içinde birçok sanatçı tarafından tekrar tekrar yorumlandı. 2004 yılında Rolling Stone dergisinin seçtiği Tüm Zamanların En İyi 500 şarkısı sıralamasında 37. sırada yer aldı.

Placebo - The Bitter End/ Daddy Cool

Vinyl Single (Made In UK/ Virgin-HUT FLOOR 16)
Side A: The Bitter End
Side B: Daddy Cool

15 yıldır müzik dünyasında var olan Placebo elemanlarının, bu süre zarfında anavatanları İngiltere'nin single listelerinde ilk 5'e sadece üç şarkı sokabilmeleri aslında üzücü bir durum. Üstelik bu üç şarkının hiçbiri Top 3'e bile girememiş. Albüm listelerindeki durumsa daha vahim... Grubun sadece kendi adlarını taşıyan ilk albümü bu listenin 5. sırasına kadar çıkabilmiş. Ticari açıdan durumlar iç açıcı görünmese de grubun özellikle ilk iki albümü 90'lı yıllar dendiğinde akla gelen ilk isimler arasında yer alyor.

Placebo'nun 2003'de yayınlanan Sleeping With Ghosts albümünden seçilen ilk single Bitter End olmuştu. İngiltere listelerinde 12. sıradan girip akabinde düşmeye başlayan bu single, iki farklı Maxi-CD ve 45'lik plak formatlarında piyasaya sürüldü (Boney M.'in Daddy Cool'u aynı listelerde 6.sıraya kadar yükselmeyi başarmıştı). 45'lik versiyonun B yüzünde yer alan Daddy Cool, Boney M.'in ilk hit şarkısının cover'ıydı ve Maxi-CD'lerin ilkinde de bulunuyordu. "Aslını aşamayan cover'lar" arasında sayabileceğimiz Placebo'nun Daddy Cool'u, aynı yıl yayınlanan Sleeping With Ghosts'un özel baskısındaki bonus CD'de de yer aldı. (Sadece cover'lardan oluşan bu bonus CD, 2007 yılında bağımsız olarak Covers başlığıyla piyasaya çıkarıldı.)

Placebo'nun Bitter End/ Daddy Cool single'ının 45'lik versiyonu sadece kapağı için bile alınabilecek güzellikte. Bu sayfada yer alan plak kapakları, orijinal 45'likten scan edildiler. Bazı LP'lerin içinde bulunan iç kapakların bir benzeri de bu plakta vardı. Bu 45'liğin iç kapağında, single ve albüm kapaklarına kendi resimlerini hiç koymamış olan grup elemanlarının bir resmi yer alıyordu.

Homemade Production #6: Boney M. The Singles Collection

Boney M.
The Singles Collection
(Homemade Production)

CD #1 (1975-1979) Total Time:75"17'
01: Baby Do You Wanna Bump Part 1
02: Baby Do You Wanna Bump Part 2
03: Daddy Cool
04: No Woman No Cry
05: Sunny
06: New York City
07: Ma Baker
08: Still I'm Sad
09: Belfast
10: Plantation Boy
11: Rivers Of Babylon
12: Brown Girl In The Ring
13: Rasputin
14: Painter Man
15: Mary's Boy Child/ Oh My Lord
16: Dancing In The Streets
17: Hooray Hororay (It's Holi-Holiday)
18: Ribbons Of Blue

CD #2 (1979-1981) Total Time:74"32'
01: El Lute
02: Gotta Go Home
03: Bahama Mama
04: I'm Born Again
05: I See A Boat On The River
06: My Friend Jack
07: Children Of Paradise
08: Gadda-Da-Vida
09: Felicidad (Margherita)
10: Strange
11: Malaika
12: Consuela Biaz
13: We Kill The World (Don't Kill The World)
14: Boonoonoonoos
15: Little Drummer Boy
16: Boney M. On 45


Boney M.'in şarkılarından oluşan derleme bir albüm yapmak isterseniz, karşınıza çıkacak ilk sorun; "seçeceğiniz şarkıların hangi versiyonları"nı kullanacağınıza dair olacaktır. 70'li yıllarda grubun en büyük rakibi sayılan ABBA, hem 45'liklerinde, hem de albümlerinde şarkılarının her daim aynı versiyonlarını kullanırken Boney M.'in sadece 45'lik versiyonları bile hemen her ülkede ve her yeni baskıda farklılıklar göstermektedir. Üstelik Boney M.'in dağılmasından sonra piyasaya çıkarılan toplama albümlerde bu şarkıların çoğu ya edit edilerek ve ya da süresi kısaltılarak kullanıldı. Ayrıca grubun birçok şarkısının 45'lik versiyonları birkaç yıl öncesine kadar CD'lere bile aktarılmamıştı. Bu nedenle son bir yıldır önüme Boney M. plaklarının hangi versiyonu çıkarsa çıksın hiç düşünmeden hemen alıp arşivime katıyorum. Bunlara Boney M.'in adının kullanıldığı ancak başka sanatçıların eserlerinin bulunduğu "korsan plaklar" da dahil (Bu korsan plakları bilahare bu sayfalara aktarmaya çalışacağım).
Yukarıda (kendi ellerimle hazırladığım :) kapağını ve linklerini gördüğünüz Boney M. derlemesini 2007 yılında yapmıştım. Grubun, 45'liklerinde farklı farklı versiyonlar kullandığını da o günlerde fark etmiştim. Grubun ilk altı yılında yayınlamış olduğu 17 single'dan ilk 10 tanesi ülkemizde de piyasaya çıkarılmıştı. Bu yerli baskı 45'liklerde kullanılan versiyonları genellikle Alman baskılarından alıntıydı. Bu derlemeyi yaparken ben de buna dikkat etmeye çalıştım. (İlk CD'deki Baby Do You Wanna Bump ile ikinci CD2deki Felicidad, We Kill The World ve Boney M. On 45 dışındaki tüm kayıtları kendi plaklarımdan kaydettim). Ne yazık ki bugüne kadar grubun plak şirketi 10'larca derleme yayınlamış olmasına rağmen "kronolojik bir single derlemesi"ne gerek görmedi. Bobby Farrell'ın Boney M.'den atılmasına kadar geçen süreyi kapsayan bu çift CD'lik derlemenin böyle bir eksiği de kapatacağını umuyorum.

70'li yılların Hey dergilerinde süregelen en hoş geleneklerden biri; yabancı bir sanatçı ya da grupla yüz yüze röportaj yapıldığında ellerine muhakkak eski bir Hey nüshası tutuşturup poz verdirmekti. Geçtiğimiz aylarda ABBA hakkında hazırlanan yabancı bir belgeselde böyle bir pozun yer aldığı görüntülere rastladım. Boney M. de 1977'de bu furyadan nasibini aldı ve muhabir Orhan Karul aracılığıyla Hey ile tanıştı.