CD Albüm:
Musiki -
Ahmet Sinan HatipoğluPlak Şirketi:
1 NumaraŞarkı Listesi:1- Yirmi Beşinci Kısım
3'422- Aşkı Tutmalıyım
4'013- Rüya
2'174- Uzak
3'465- Anatolian New Age
4'306- Kara Toprak
4'567- Beklediğim
2'528- Derviş
3'009- Neler Atlatır İnsan
4'2210- Tango
2'391993'te Çeşme'de yaşadığım yıllarda haftada en az bir kere İzmir'e gelmeye çalıyordum. Şimdi nasıldır bilmiyorum ama o yıllarda kış ayları geldi mi Çeşme'de doğru düzgün CD ve kaset satan bir dükkan kalmazdı. Bu nedenle İzmir'e gidip haftada bir piyasaya hangi kasetler çıkmış, hangi albümlerin CD'leri gelmiş kolaçan etmezsem rahat etmezdi içim. (Bu arada işimin müzikle alakası falan yoktu, 2005'e kadar avukatlık yaptım.) İşte yine böyle bir "sürek avı" sırasında her zaman kasetlerimi, CD'lerimi aldığım yere giderken İzmir'in en eski toptan plakçılarından biri olan Bedri Plak'ın vitrinlerine bir bakayım dedim. Daha önce hiç tanımadığım bir sanatçının, çıktığından haberimin bile olmadığı, içeriği konusunda kapağında yazan "Anatolian New Age" ibaresi dışında (ki o tabir yüzünden albümü almama ihtimalim bile olabilirdi) hiçbir fikrimin olmadığı Musiki adını taşıyan albümünün kapağına takıldı gözüm. İşin açıkçası "Anatolian New Age" tanımı beni başta ürkütmüş olsa da kapağın güzelliği beni hemen albümü almaya itti. Zaten kaseti yayınlayan firmanın Ali Kocatepe'nin sahibi olduğu plak şirketi "1 Numara" olduğunu görünce içim de rahatlamıştı. (Aşağıya o gün aldığım kasetin kapağının ön ve arka yüzünü de scan edip koydum. Çünkü kaset versiyonunda CD kapağında yer almayan fazlayan bir resim daha bulunuyor.)
Albümü walkmenimle Çeşme'ye dönüş yolunda dinledim ilk olarak yanlış hatırlamıyorsam. Play tuşuna bastığım andan itibaren de sonuna kadar dinlemeden bırakamadım albümü. O haftaki listelerimi yapmış olmama rağmen o sayfaları iptal ettim ve yeni baştan düzenledim listelerimi. Ahmet Sinan Hatipoğlu'nun Musiki'si böylece 15 Kasım 1993 tarihli 50 albümlük listeme 6 numaradan girmiş oldu. Sonraki hafta 3'e, bir sonrakinde 2 numaraya yükseldi ve orada bir hafta bekledikten sonra 13 Aralık tarihinde 1 numaraya yerleşti.
Musiki'yi komple albüm olarak çok sevmiş olsam da içindeki şarkılardan bazıları birkaç gün içinde diğerlerinin önüne geçti. Sözlerini Atilla İlhan'ın bir şiirinden alan (ki rahmetli İlhan hiçbir zaman kendime yakın hissettiğim biri olmamıştır) albümün açılış şarkısı
Yirmi Beşinci Kısım hemen 15 Kasım tarihli 50 şarkılık listenin 4. sırasından listeye girdi. İkinci hafta 2. sıraya, 29 Kasım'a denk gelen üçüncü haftasında ise bir haftalığına da olsa listenin zirvesine çıktı.
Musiki benim listelerimin 1 numarasında iki hafta kaldıktan sonra ilk üçte uzun süre takılı kaldı. 1994 yılı geldiğinde albümden hâlâ sıkılmış ya da dudak büker hale gelmiş değildim ve 24 Ocak 1994 tarihli listemde önceki 2 haftanın lideri olan PJ Harvey'nin debut albümü Dry'ı indirerek onu zirveye yerleştirdim. (İnsanın kimseye hesap vermeyeceği "kendine ait listeler"i olması ne mükemmel bir duygu Yarabbim!) Maalesef bir sonraki hafta aldığım PJ Harvey'nin ikinci albümü Rid Of Me, Musiki'yi ikinci kez çıktığı 1 numaradan indirdi. Musiki'nin Top 50 Albüm listemden çıkışı ise tam 118. hafta kaldıktan sonra 5 Şubat 1996 tarihinde gerçekleşti. (Bu zaman zarfında PJ Harvey'nin üçüncü albümü To Bring You My Love da listelerimde 1 numara olup düştü. Demek oluyor ki 1 Musiki, 3 PJ albümüne bedeldir benim nazarımda...) Musiki 10 yıl süren "liste çağım"da istatistiksel olarak en başarılı Türkçe albümlerden biri oldu. Albümden listelerime
Yirmi Beşinci Kısım dışında
Uzak (#2),
Aşkı Tutmalıyım (#16),
Beklediğim (#5) ve 1 numaraya çıkan
Neler Atlatır İnsan olmak üzere dört şarkı daha girdi.
Buraya kadar yazdıklarım sadece beni ilgilendiren şeyler olsa da, Musiki'nin bugün bazı yerlerde hâlâ adının geçiyor oluşu da aslında biraz da benimle ilgilidir. Her müziksever gibi ben de sevdiğim yapıtları başkalarının, özellikle sevdiklerimin sevmesini isterim. Eh biraz da dominant bir tarzım olduğu söylenebilir müzik mevzu bahis olduğunda... Musiki'yi keşfettikten hemen sonra da böyle oldu ve hemen Gökhan Pamuk'la paylaştım. O da hemen o günlerde İstanbul'da yeni yeni basın dünyasına girmek üzere olan Serkan Seymen'le paylaştı. Hatırlıyorum o günlerde Serkan, Nokta dergisinde çalışıyordu ve orada albümün tam sayfa bir eleştirisini yazıp yayınlamıştı. (O yazı bende mevcut ama maalesef bu yazıyı hazırlarken bir türlü bulamadım. Serkan böyle şeylere önem vermediğinden kendi saklamamıştır yazıyı eminim.) Gel zaman git zaman, 1996 yılında Roll dergisi yayın hayatına başladı. Önce Serkan, sonra onun aracılığıyla Gökhan, en son onlar aracılığıyla ben Roll'da albüm eleştirileri yazmaya başladık. (İLk yazılarımı hatırlıyorum; henüz bilgisayarım bile yoktu. Bu yüzden yazılarımı elle yazıp Çeşme'den İstanbul'a, Gökhan'a fakslıyordum, o da bilgisayarda yazıp disketle Roll'a ulaştırıyordu. Vay be, azimle yazan demek ki...)
Roll ekibiyle yüz yüze tanışmam sanırım dergide yazmaya başladıktan 2-3 sene sonra gerçekleşti. Ancak bu süre içinde gerek yıl sonu anketlerinde gerekse arada yapılan özel seçimlerde bana ve Gökhan'a da fikirlerimizi sorar, listelerimizi isterlerdi. Serkan zaten baştan beri Roll ekibinde sayılırdı. Bu anketlerde benim, Gökhan'ın ve Serkan'ın tercihleri büyük ölçüde birbirine yakın olduğundan üçümüzün destek verdiği isimler listelerde önemli bir yere gelebiliyorlardı. Roll ekibi "En Güzel 100 Türkçe Şarkı"yı seçmeye karar verdiğinde de durum böyle olmuştu. Hemen hemen sadece üçümüzün oylarıyla 100 şarkılık listeye iki Ahmet Sinan Hatipoğlu şarkısı girdi. Üstelik biri (
Yirmi Beşinci Kısım)kılpayı ilk 10'a giremedi ve 11. sırada yer aldı. Gökhan'ın favori Musiki şarkısı olan
Uzak da 87.sıraya yerleşti. Açık söylemek gerekirse, ne o gün ne de bugün, dünya insanları bizimle aynı görüşü paylaşmadı, paylaşmıyor, paylaşmaz da...
Roll dergisi adına Serkan ve Merve Erol, bu anketten yaklaşık bir yıl kadar sonra Ahmet Sinan Hatipoğlu'yla dört başı mamur bir de röportaj yaptı. Üç sayfalık bu röportajı aşağıda sizlerle paylaşmak istiyorum.
Son olarak bu sayfaya almak istediğim Musiki kupürü, artık yayın hayatına son vermiş olan Rolling Stone Türkiye'de 2007 yılının Ocak ayında yayınlanan "Kadri Kıymeti Bilinmemiş 15 Yerli Albüm" yazısından bir alıntı. Üç sayfalık bu yazının altında her ne kadar Barış Saraç ismi yer alıyor olsa da yazıyı döktüren kişi aslında SS Kruger lakabıyla ünlü bir arkadaşımız. (SS harfleri bir yerden tanıdık geliyor amma:::) Bu sayfalarda kullanılan resimlerin önemli bir kısmını da bizzat ben kendim scan edip yollamıştım üstelik. Her neyse, zaten önümüzdeki günlerde o 15 albümün tamamını olmasa bile önemli bir kısmını blog sayfama almayı düşündüğümden, bu mevzularda daha fazla geyik yapmayı o zamana bırakıyorum. (Aşağıdaki kupürde 1994 yazdığına bakmayın; tecrübeyle ve delillerle sabittir ki albümün yayın tarihi 1993'tür.)
Son olarak belirtmek istiyorum ki; artık piyasada bulmanın imkansız olduğu bu albümden sadece üç şarkının linki yukarıda yer alıyor. Eğer bu üç şarkıyı dinleyip hoşlanan arkadaşlar olursa, lütfen
aydogduatilla@gmail.com adresine mail atarak benden albümün komple linkini sadece kendi bilgisayarlarına indirip dinlemek üzere istesinler. Albüm linkini buraya koyarsam eminim ki kısa zamanda kadir kıymet bilmez bazı şahıslar linki çalacak ve bilumum forum sitelerinde "İNTERNETTE İLK DEFA KENDİ RİPİM" tarzı başlıklar döşeyerek böbürleneceklerdir. Zamanında kadri kıymeti bilinmemiş eserlerin bu kez ayaklar altında çerçöp muamelesi görmesini istemem doğrusu.
CD Single-1 (2006 Made In EU/Universal 171 782 3)
Beni tedaviye göndermek için çok uğraştılar ama ben hep yok, olmaz dedim dizeleriyle başlayan Rehab, kendisini tanıdığımızdan beri tedavi olmamakta direnen Amy Winehouse'la özdeşleşmiş bir şarkı olarak müzik tarihindeki yerini çoktan aldı. İkinci albümü Back To Black'in (Amerika hariç) çıkış şarkısı olan Rehab; hali hazırda Amy Winehouse'un en çok ödül kazanan, listelerde en çok başarılı olan, eleştirmenlerce yere göğe konulamayan ve en çok cover'lanan şarkısı... Sanatçının kendisinden yola çıkarak yazdığı bu otobiyografik şarkı, single olarak İngiltere'de 2006 yılının Ekim ayında yayınlandı. İlk olarak 28 Ekim 2006 tarihinde 19.sıradan İngiltere listelerine giren Rehab bir sonraki hafta 7 numaraya yükseldi ve tam 73 hafta ilk 100 single arasında yer almayı başardı.
Rehab, Amerika'da single olarak 2007 yılının Mart ayında yayınlandı. 31 Mart tarihli Billboard Hot 100 listesine 91. sıradan girmeyi başaran şarkı bir süre alt sıralarda dolandıktan sonra Amy Winehouse'un MTV ödül töreninde sergilediği canlı performansın ardından hızlı bir yükselişe geçti ve ilk 10'a girmeyi başararak 9. sıraya kadar yükseldi.
7" Vinyl Single (Made in US/ MGM Records K13311)
Nina Simone, Don't Let Me Be Misunderstood'u kaydettikten bir yıl sonra The Animals'ın solisti Eric Burdon şarkıyı ilk kez dinledi ve tabir-i caizse şarkıya o an aşık oluverdi. Popüler ögeler barındıran bir beste olmamasına rağmen Burdon ve grup arkadaşları şarkıyı elden geçirdiler ve tekrar kaydettiler. 1964 yılında tüm dünyada The House Of Rising Sun ile listebaşı olan The Animals'a şarkı şans getirdi ve onların yorumuyla Don't Let Me Be Misunderstood, İngiltere dahil bir çok ülkenin listelerinde İlk 3'e girmeyi başardı, Billboard Hot 100 listelerinde ise 15. sıraya kadar yükseldi.
The Animals'ın yorumuyla Don't Let Me Be Misunderstood, The Rolling Stone dergisinin 2004 tarihinde açıkladığı Tüm Zamanların En İyi 500 Şarkısı sıralamasının 315. sırasında bulunuyor (Aynı listenin 2000'li yılların şarkılarının da eklendiği, 2010 tarihli iPad ve iPod'lar için düzenlenmiş versiyonunda şarkı 322. sırada yer alıyor).
Vinyl Single (Made In UK/ Island WIP 6244)
Türkçe anlamı "Hayır kadın! Sakın ağlama" mı, yoksa "Kadın yok, ağlamak da yok" mu olduğu konusunda uzun yıllar boyunca "bolca geyik" üretilen No Woman, No Cry ilk olarak Bob Marley'in grubu The Wailers eşliğinde 1974 yılında kaydettiği Natty Dread albümünde yer aldı. Şarkının içinde kullanılan "no" kelimesi Jamaika diline ait bir lehçeye ait "nuh" kelimesinden geliyor ve İngilizce'deki karşılığı "hayır" anlamına gelen "no" değil "olumsuzluk fiili" diyebileceğimiz "don't" kelimesi... Bu da demek oluyor ki; No Woman, No Cry "kadınların olmaması halinde hayatlarının süt liman olacağı"na inanan kişilerin şarkısı değil... 
Natty Dread albümünde şarkının söz yazarı ve bestecisi olarak Marley'in yanı sıra asıl adı Vincent Ford olan V. Ford imzası yer alıyordu. Ford aslında, Jamaika'nın başkenti Kingston'ın gettolarında yetişen Bob Marley'in küçük yaşlarda bol bol yemek yediği aşevlerinden birinde çalışan tekerlekli sandalyeye mahkûm bir arkadaşıydı. Büyük olasılıkla bu şarkıyı (ve diğer üç The Wailers şarkısını) ortaklaşa yazmadıkları halde, Bob Marley telif haklarından gelir elde edebilmesi için eski arkadaşına bir jest yapmak istemişti. No Woman No Cry ilk yer aldığı albüm Natty Dread'deki versiyonuyla müzikseverlerin çok fazla dikkatini çekemedi.
No Woman, No Cry'ın hâlâ hatırlanan (ve sanatçının hemen hemen tüm toplamalarına giren) versiyonu, 1975'de Bob Marley & The Wailers'ın canlı kaydettikleri albümleri Live!'da yer alan konser yorumu oldu. Yedi dakikalık bu kaydın edit edilerek 4 dakikaya indirilmiş bir versiyonu aynı yıl içinde 45'lik plak olarak da piyasaya çıkarıldı. 45'liğin B yüzünde yer alan Kinky Reaggae de canlı kaydedilmişti ve süresi yedi dakikaydı. Live!'da yer almayan bu yorum ilk kez albümün 2001 yılında yapılan yeni baskılarında yer aldı. 
No Woman, No Cry single olarak piyasaya çıktıktan sonra İngiltere listelerinde 22 numaraya, Hollanda'da ise 23 numaraya kadar yükseldi. Şarkının müzik dünyasındaki etkisi ise listelerdeki başarısından oldukça fazla oldu. Yıllar içinde birçok sanatçı tarafından tekrar tekrar yorumlandı. 2004 yılında Rolling Stone dergisinin seçtiği Tüm Zamanların En İyi 500 şarkısı sıralamasında 37. sırada yer aldı.
CD Albüm:
Roll ekibiyle yüz yüze tanışmam sanırım dergide yazmaya başladıktan 2-3 sene sonra gerçekleşti. Ancak bu süre içinde gerek yıl sonu anketlerinde gerekse arada yapılan özel seçimlerde bana ve Gökhan'a da fikirlerimizi sorar, listelerimizi isterlerdi. Serkan zaten baştan beri Roll ekibinde sayılırdı. Bu anketlerde benim, Gökhan'ın ve Serkan'ın tercihleri büyük ölçüde birbirine yakın olduğundan üçümüzün destek verdiği isimler listelerde önemli bir yere gelebiliyorlardı. Roll ekibi "En Güzel 100 Türkçe Şarkı"yı seçmeye karar verdiğinde de durum böyle olmuştu. Hemen hemen sadece üçümüzün oylarıyla 100 şarkılık listeye iki Ahmet Sinan Hatipoğlu şarkısı girdi. Üstelik biri (Yirmi Beşinci Kısım)kılpayı ilk 10'a giremedi ve 11. sırada yer aldı. Gökhan'ın favori Musiki şarkısı olan Uzak da 87.sıraya yerleşti. Açık söylemek gerekirse, ne o gün ne de bugün, dünya insanları bizimle aynı görüşü paylaşmadı, paylaşmıyor, paylaşmaz da... 
